quarta-feira, 18 de fevereiro de 2015

Memoria

memoria zer den ez dakit
sikiera gorputz atala edo gaixotasuna balitz
agian asmatuko nuke deskribatzen
ezaugarriak sintomak neurriak
lot balekioke urtaro edo sasoi bati
epe mugaren bat jarriko nioke
baina memoriak
uste dut lekukoak etsaiak
lagunak eskatzen dituela
elkar hartzea
bat etortzea nolabait...
nago memoria dela
nahitaez bihotzerreaz irensteko zerbait

ez nuke neuretzako nahi
memoriaren amil-izura kondenatutako herririk...
ni noan herrian
gauzak berez konplikatzen dira
nahigabe bezala
ez dago enkontru errazik
festa arinik ez da
hitz larria sobera eta igurtzi gutxi
lana suelto banatzen da baina ez irabazirik

ni noan herrian
erruz galdu da denbora
eta urte galduen jarioa ez du atertu oraindik:
makurra izan den denbora
bihur ote liteke denbora oparoa
eta hautsitako denbora bat inoiz berregin...
etortzekoa den aldi berri hori
iritsiko dela berma dezake inork
eta ziurtatu denok aurkituko gaituela onik

galtzailerik gabeko herri bat
gauza konplikatua da
eta irabazlerik gabekoak
are konplikatuago dirudi
ni noan herrian bere denboraren xerka
dabil jendea
eta denbora horrek beharko ditu atariak
kaleak fabrikak...
eta denboratik kanpora ezin da inor laga
denbora eta bere zuloak
denbora eta bere leihoak
denboratik kanpo ezin da inor laga
bihotzak orduan jarri eta kontaketari lotu
eta konta ahala konta
behar beste bider hasi berriz

memoria zer den ez dakit
baina gauza konplikatua dela seguru
memoria zer den xuxen ez dakit
memoria oroitzea baino gehiago da
memoria ez da orri zuri bat
ez da mendi elurtua etorkin abandonatuen
oin arrastoen esperoan
uste dut memoria akordatzea dela
eta ados jartzea ere bai
akordatuko al gara gertatu direnekin
akordatuko al gara gertatzen ari direnekin
akordatuko al gara gertatzeko daudenekin...
eta akordatzez gero
ehuneko zenbatean
eta zeinekin...

memoria akordatzea bada
ni herrira noa
baina badiot beldurra
hainbat hitzorduri
hainbat ispiluren islari
hainbat ispilu isili...
memoria akordatzea bada
memoria iratzartzea da
baina ez dakigu
ez non ez noiz ez nola oraindik
memoria akordatzea da
baina noizbait esnatuko al gara
eta nora esnatu
eta norekin...

beldurra diot memoriaren epaiari:
eta ezartzen digun kondena
berriro inon ez den herri bat osatzea balitz
nola egingo dugu
zein bidetatik...

Jose Luis Otamendi. Kapital publikoa. Susa literatura. 2014

Memoria

non sei o que é a memoria
se fose ao menos unha parte do corpo ou unha doenza
talvez lograse describir
os sinais os síntomas as medidas
se se puidese vincular a unha estación ou época
púñalle un prazo
pero a memoria
penso que pide testemuñas
inimigos compañeiros
entenderse
concordar dalgún xeito…
estou convencido de que a memoria
é algo que por forza cómpre tragar con acía.

non quixera para min
un pobo condenado ao pánico abismal da memoria…
no pobo en que eu vou
as cousas complícanse de seu
como sen querermos
non hai encontros fáciles
non hai festas lixeiras
moita palabra grave e pouco aloumiño
o traballo repártese a eito pero non os beneficios

no pobo en que eu vou
perdeuse tempo a esgalla
e aínda non estiñou o fluxo dos anos perdidos:
pode acaso o tempo que é ruín
virar tempo xeneroso
e un tempo roto refacerse algunha vez…
pode alguén garantir que vaia chegar
ese nova era que está por vir
e asegurar que a todos nos vaia encontrar ben

un pobo sen perdedores
é algo complicado
e sen gañadores
parece aínda máis complicado
no pobo en que eu vou a xente anda
á busca do seu tempo
e ese tempo necesitará portais
rúas fábricas…
e non se pode deixar a ninguén fóra do tempo
o tempo e os seus buratos
o tempo e as súas fiestras
non se pode deixar a ninguén fóra do tempo
pór en hora os corazóns e empezar a contar
e contar todo o que se poida
recomezar as veces que faga falla

non sei o que é a memoria
pero seguro que é algo complicado
non sei o que é en verdade a memoria
a memoria é máis ca recordar
a memoria non é unha páxina en branco
non é un monte nevado á espera
das pegadas dos inmigrantes desamparados
penso que a memoria é lembrar
e tamén pórse de acordo
acaso lembraremos as cousas que pasaron
acaso lembraremos as cousas que están pasando
acaso lembraremos as cousas que pasarán…
e se as lembramos
en que tanto por cento
e cales…

se a memoria é lembrar
eu vou cara ao pobo
pero teño medo
de certas citas
do reflexo de certos espellos
de certos espellos calados…
se a memoria é lembrar
a memoria é espertar
pero ignoramos
aínda onde cando como
a memoria é lembrar
pero acaso espertaremos algunha vez
e cara a onde
e con quen…

temo o veredito da memoria
e a condena que nos impón
se fose formar de novo un pobo que non está en ningures
como faremos
por que camiño…

Sem comentários: